TV 1 is er voor iedereen

De Noord-Zuidraad levert schitterend werk. Men wil nu een samenwerking met Senegal op touw zetten. Deze verbroedering kost € 54 500 voor de gemeenten van de Lowazone. Daarvan gaat € 40 000 naar het loon van een voltijds ambtenaar en slechts € 5 000 gaat naar projecten ter plaatse. CD&V Zomergem vindt dat dit een brug te ver is. Het ontwikkelingsgeld moet niet naar een wedde van een ambtenaar gaan, maar naar de plaatselijke bevolking die het moeilijk heeft. Bij sommige NGO's hanteert men de maatstaf: 12% van de fondsen gaat naar lonen en werving en 88% gaat naar projecten ter plaatse. In dit samenwerkingsverband is de loonkost veel te hoog. Waarom kan een bestaande ambtenaar van de gemeente niet belast worden met deze taak? Moet er alweer een ambtenaar bijkomen? De vrijwilligers die dit project startten, leverden al schitterend werk. Laten we deze mensen en de projecten ter plaatse verder steunen. De Vlaamse overheid subsidieert voor een stuk, de gemeente Zomergem zou jaarlijks € 5 510 betalen. Mogen we open VLD er ook nog eens aan herinneren dat ze in hun eerste jaar (2001) alle lokale ontwikkelingssamenwerkers straften door 10% van hun subsidies af te pingelen! Als signaal kon dit toen tellen.

Samengevat:

Ja, voor een samenwerkingsverband rond Noord Zuid met de Lowazone.

Ja, voor een passende formule voor dit samenwerkingsverband.

Nee, tegen het aanwerven van een bijkomende ambtenaar.

Op www.zomergem.be/senegal vind je foto's van een inleefreis naar Senegal. Paaszondag 23 maart 2008 vertrokken 12 mensen uit de regio, waarvan 5 Zomergemnaars, op inleefreis naar Dakar en Thiès in Senegal. Deze eerste verkenningstocht heeft vooral als doel na te gaan of het haalbaar zou zijn om met een aantal gemeenten in de omgeving van Thiès op langere termijn een samenwerkingsverband aan te gaan. Proficiat aan deze mensen om hun vrije tijd hiervoor op te offeren! De ngo Enda Graf in Senegal volgt de zaken op rond gedecentraliseerde samenwerking. Twee van de zes Senegalese gemeenten (Darou Khoudoss en Keur Moussa) lijken zeer goede kandidaten om een partnerschap met een gemeente uit het Noorden aan te gaan. In deze gemeenten werd ook al een lokaal ontwikkelingsplan uitgewerkt. Ik geef jullie twee voorbeeldprojecten van de NGO Enda:

Verbeterde haarden : In de zone van het project was de bodemvegetatie zo zwaar aangetast dat de vrouwen hun stookhout moesten gaan zoeken in een straal tot tien kilometer rond hun dorp, of hout moesten gaan kopen bij verkopers, wat zwaar drukte op het gezinsbudget. De introductie van verbeterde haarden (op basis van klei en stro) deed het houtverbruik dalen en droeg op die manier bij tot het behoud van de natuurlijke hulpbronnen. Bovendien had deze maatregel tot gevolg dat de taken van vrouwen verlicht werden en dat de rook minder schadelijk was voor de gezondheid. Ten slotte kwam op die manier een deel van het gezinsbudget vrij in dorpen waar een aanzienlijk gedeelte van het hout moest worden aangekocht. Dorpsbossen : De aanplanting van bomen in de dorpen had als doel woestijnvorming tegen te gaan en de bevolking warm te maken voor milieubehoud. De resultaten van deze actie verschilden van dorp tot dorp, en de actie zal wellicht geen impact hebben op lange termijn. Het onderhoud van de plantages (bijvoorbeeld om de twee dagen sproeien in het droog seizoen, een taak voor vrouwen) was te arbeidsintensief ten opzichte van de verwachte winst, in de vorm van geld (verkoop van hout of van producten) of van producten voor eigen verbruik (hout, veevoer, fruit).

Met deze inleefreis kan men onderzoeken of zo'n verbroedering mogelijk is.